132 Helga van der Meulen

Eigen wereld’. Ik werd bevangen door een beeld van vergankelijkheid, (on)eindigheid, onschuld…van een kind, onwetend over een heleboel zaken, maar tegelijkertijd al zo wijs, ernstig. Onschuld van een oude vrouw, een leven van pijn, verdriet, liefde, eenzaamheid, vreugde achter zich, onwetend van dit alles…verscholen achter een muur van ijs, gevangen in hun wereld, de ?n aan het begin, de ander aan het einde. Breekbaar ijs, kwetsbaar als ijs. Dit beeld in de natuur, grillig, onder invloed van het weer, de zee, de zon, eigenzinnig…zacht.

Maker:
Helga van der Meulen
www.helga.ontheweb.nl

Category: