350 Thea Boonstra

Ik fietste eens door de weilanden en daar zag ik zwanevleugels liggen op het gras, alleen maar die vleugels, verder lag er niets. Alsof ze waren afgedaan en niet meer nodig bevonden. Vleugels betekenen voor mij vrijheid, de vogels boven trekken zich niets aan van onze drukke wereld beneden. Of het nu oorlog, een aardbeving of Koninginnedag is, daarboven zijn ze veilig en onafhankelijk. Wie wil dat nou niet? Die vleugels zijn in de lucht geweest, op het water, hebben in een weiland gras gegeten en zijn uiteindelijk daar gestorven; een zwaneleven vol. Ik heb ze meegenomen, op een tafeltje gelegd en geschilderd, maar eigenlijk ben ik jaloers, dat IK ze niet had.

Maker:
Thea Boonstra

Category: